Областа кај Костантинивка моментално е една од најопасните жаришта, а украинската армија признава дека руските сили стигнале до нејзините рабови.
Украинската 93-та бригада има задача да ги брани Костантинивка и околните градови и села од руското напредување.
Доколку падне овој стратешки важен град, Москва ќе може да се движи кон последните преостанати украински упоришта во регионот на Донбас, Краматорск и Славјанск, од север, исток и југ.
Владимир Путин смета дека заземањето на Донбас е „приоритетна цел“ за Русија, а украинските разузнавачи велат дека сакаат тоа да се направи оваа година.
Претседателот Володимир Зеленски верува дека Кремљ планира уште една голема офанзива во текот на летото.
Сепак, руската кампања во регионот неодамна е во застој.
Москва зазеде половина територија во Донбас во април отколку во март, и шестина од она што зазеде во декември 2025 година, според украинската веб-страница за набљудување DeepState.
Ротацијата на војниците на линијата на фронтот во источна Украина е исклучително тешка поради постојаната закана од беспилотни летала.
Задачата на војникот познат како „Кенија“ била да ја задржи својата позиција и да слуша секое движење однадвор, пишува Би-Би-Си.
„Поголемиот дел од борбите се водени со дронови“, рече тој.
И овие оружја го сменија начинот на кој се водат војни.
Кенија и неговата бригада го доживуваат она што се чини дека е парадокс на модерното војување.
Бидејќи машините се повеќе ги заменуваат луѓето на линијата на фронтот, улогата на војниците во заземањето или одбраната на земјата е поголема.
Поминаа битките во кои колони тенкови и бранови војници ги напаѓаат непријателските позиции.
Наместо тоа, нападите често вклучуваат двајца или тројца војници кои шетаат низ полињата или возат мотоцикли, понекогаш дури и на коњи или велосипеди.
Брзината стана поважна од оклопот ако сакате да преживеете во „зоната на смртта“, огромна и пуста област во која доминираат беспилотни летала кои ловат сè што се движи.
Ова е сивата зона долж линијата на фронтот во опсег од далечински пилотирани беспилотни летала од двете страни.
„Секогаш кога требаше да излеземе од позицијата, се молевме да се вратиме живи. Ноќе моравме да носиме наметки против дронови за да се заштитиме од термалните камери, но тие ќе траат најмногу само 20 минути“, изјави војникот за Би-Би-Си.
Дроновите не можат да заземат позиции, не можат да контролираат премини.
Дури и во ерата на роботите и оружјето со далечинско управување, се уште важи старото правило на војна: без чизми на земја, војската не може да држи територија.
Затоа Украина ги чува војниците во мали ровови и копачки во зоната на убивање, каде што можат да направат нешто повеќе од останување и обележување на таа територија.
Нивниот најголем страв е дека Русите ќе ги откријат. Ова се случи со Кани, кој помина 122 дена на фронтот.
Тој дојде во Украина како палестински студент во 1990-тите и остана.
Позицијата на Кани беше во подрумот на двокатна зграда кога руските беспилотни летала и артилерија ја претворија во урнатини.
Кога Русите се обиделе да влезат во подрумот, тој и неговите другари отвориле оган, откривајќи ги нивните позиции.
„Штом дознаа дека сме таму, прво фрлаа експлозив од дронови, а потоа бевме нападнати од беспилотни летала камикази“, се сеќава тој.
Дрон закачен на кабли со оптички влакна успеал да лета внатре во подрумот, но се заплеткал во жиците на влезот и почнал да се врти, па Кани го застрелал серпентина од кабелот и дронот изгубил контакт со пилотот кој го управувал.
Во тој момент на неговата позиција упаднале двајца руски војници.
„Тие детонираа противтенковски мини надвор и го уништија влезот, затрупајќи го во урнатини. Мислеа дека сме мртви“, рече тој, додавајќи дека преживеале благодарение на скриениот излез што го ископале за секој случај.
Сите патишта за снабдување во зоната на убивање во Донбас сега се отсечени, така што храната и муницијата мора да се доставуваат до напредните позиции со беспилотни летала.
Но, дури и овие се несигурни, често уништени или блокирани, така што испораките за снабдување беа спорадични.
Кенија рече дека неговите скудни резерви на храна честопати ги јаделе глувци.
„Тие јадат сè освен метал. Поради глувците моравме брзо да ги јадеме сите прехранбени производи освен конзервираната храна“, рече тој, додавајќи дека вода најмногу им недостасува во рововите, пишува Би-би-си.
„Поголемиот дел од борбите се водени со беспилотни летала“, рече тој.
Во текот на зимата, температурите паднаа на -25°C, така што старите, истрошени вреќи за спиење беа малку корисни кога спиете на замрзната земја или на ладен бетонски под.
Украинската војска соопшти дека руските сили се прегрупираат долж линијата на фронтот пред можна летна офанзива.
За да се спротивстават на ова, Украинците велат дека ги зголемиле нападите врз руската воена логистика и рути за снабдување.
И тоа можеби го забави рускиот напредок.
Според Американскиот институт за проучување на војната, минатиот месец Москва изгубила повеќе територии во Украина отколку што успеала да добие.
Но, пешаците на чело на „зоната на смртта“ сè уште се оние кои сè уште имаат најголема задача да ја задржат украинската територија.
Без нив, вели Кани, линијата на фронтот би пропаднала.