Секоја можност за постигнување мир со Иран е поткопана од група послушници кои се подложни на промените во расположението и краткото внимание на Доналд Трамп.
Со оглед на тоа што 14-дневното примирје истекува денес, среда, тврдењата на Белата куќа за успех се покажуваат како неосновани, велат информирани извори, пишува Телеграф.
Само во последните 48 часа, американскиот претседател прво тврдеше дека договорот е „близок“, потоа рече дека е недостижен и конечно го продолжи примирјето.
Во согласност со општата конфузија, потпретседателот Џ.Д. Венс сè уште беше во Белата куќа доцна вчера, иако Трамп во неделата изјави дека неговиот заменик патува во Пакистан на разговори со иранските преговарачи.
Нема јасен план за Иран
„Се чини дека никој во администрацијата не знае што се случува. Кои се плановите. Која е нашата цел воопшто сега. Сè е само огромен хаос и никој не е одговорен за ништо“, изјави извор од кругот на Трамп за Телеграф.
Дури и најблиските помошници на Трамп се мачат да ги следат неговите објави на Truth Social, кои предизвикаа многу возбуда, но без никаков видлив дипломатски напредок.
Во неделата, Мајк Валц, амбасадорот на САД во Обединетите нации, и Крис Рајт, секретарот за енергетика на Трамп, изјавија во утринските емисии дека Венс ќе ги води разговорите во Исламабад.
Во исто време, Трамп им рече на новинарите дека неговиот потпретседател нема да патува од безбедносни причини, а потоа ја смени приказната и рече дека сепак оди во Пакистан.
Поранешни функционери велат дека ваквите постапки укажуваат дека претседателот е сè повеќе одделен од структурите што нормално ја водат администрацијата во водењето на воените операции.
Наместо тоа, Трамп се потпира на инстинктите и советите на тесен круг лојалисти кои ја обликуваат – а во некои случаи и ја разубавуваат – сликата за војната.
„Четирите до шест недели“ за кои рече дека ќе трае војната одамна се минато, а постојаните спротивставени пораки и претерани тврдења за договор укажуваат на една реалност: Нема јасен план. Она што некогаш изгледаше како пресметана кампања за спречување на Иран да добие нуклеарна бомба, се претвори во дневни најави без никаква конзистентност.
„Украсена слика за војна“
Објавите на социјалните мрежи од претседателот и Мохамед Галибаф, претседателот на иранскиот парламент, го обликуваат медиумскиот наратив многу посилно од какви било коментари дадени од министрите или дури и од самиот претседател во разни интервјуа.
Тврдењата на Иран и САД се контрадикторни, што го одразува фактот дека нивните барања досега беа непомирливи.
Постапките на Трамп сугерираат дека тој има малку трпение за долгите, структурирани состаноци за национална безбедност кои традиционално ја формираат основата на американското донесување одлуки во воено време.
Тој претпочита да реагира на настаните во лет, стил од кој неговите колеги очајно се обидуваа да го одвратат за време на неговиот прв мандат.
„Едноставно повеќе го нема. На Трамп не му се допаѓа, се чувствува ограничен од него“, изјави Џон Болтон, поранешен советник за национална безбедност на претседателот, за „Телеграф“ за напуштањето на традиционалниот начин на донесување одлуки.
„Во првиот мандат, тоа беше повеќе како процес бидејќи можевме да му објасниме зошто е во негов интерес. Сега тој мисли дека може да прави што сака.“
Сузи Вајлс, семоќната шефица на кабинетот на Трамп, наводно изразила загриженост дека помошниците му даваат на претседателот „измазнета слика“ за војната.
Но, застојот меѓу Иран и САД сугерира дека таа не е убедена да го промени цврстиот став на претседателот дека сè оди според планот.
Спротивни ставови
„Во нивната команда нема група што зборува во име на нацијата“, рече извор близок до претседателот. Еден од најблиските сојузници на Трамп во конфликтот е Пит Хегсет, министерот за одбрана. Тој ги прикажа борбените операции како божествено санкционирани, постојано повикувајќи се на религиозна реторика што нема никаква врска со прагматични тактики или воена доктрина.
Претседателот дури тврдеше дека Хегсет не сакал војната да заврши, велејќи им на новинарите: „Пит не сакал таа да заврши“ и дека тој бил еден од првите што ја поддржале почетната кампања за бомбардирање.
Венс, изолационист кој изразил незадоволство од странските војни за време на претседателската кампања на Трамп во 2024 година, првично зборувал малку и оттогаш му е забрането да ги критикува воените напори бидејќи му се доверени мировните преговори.
Тулси Габард, директорка на националното разузнавање на Трамп, исто така беше гласен критичар на странските војни пред претседателот да ја назначи во кабинетот.
Очигледно, веќе е во опасност да ја изгуби својата позиција, па затоа се чини дека молчи.
Претседателот секојдневно добива видеа од успесите на американската војска, но упатените велат дека бил поштеден од информации за неуспесите во конфликтот, вклучувајќи го и американскиот ракетен напад во кој наводно загинале повеќе од 170 ученици во близина на предвидената цел.
Трамп и Пентагон изјавија дека го истражуваат нападот, кој се случил во раните денови од војната.
Хаотични објави
Кога не ги фалат способностите на американската војска, претседателот има тенденција да ги истура своите фрустрации врз европските сојузници затоа што не помагаат.
„Владата паничи и Белата куќа разбира дека никој нема да им дојде на помош, Европејците нема да се вклучат. Сега од него зависи да нè извлече од ова“, додаде изворот.
„Неговото трпение е при крај и тој им кажува на луѓето дека повеќе не сака да се справува со тоа“.
Еден извор опиша како Трамп станал понервозен, тврдејќи дека спие помалку и пишувал неконтролирани објави на Truth Social, бидејќи помошниците – кои наводно го повикувале претседателот да ја намали својата активност на социјалните медиуми – не интервенирале.
Коментарите на претседателот за Ормутскиот теснец, стратешки поморски пат, само ги поткопаа напорите на Пакистан и другите да постигнат договор за завршување на војната, изјави дипломатски извор од Заливот.
„Токму неговите најави предизвикуваат хаос“, рече дипломатот. „И добро е и лошо, но лошото има огромни последици. Зад секое соопштение стои причина, честопати поврзана со берзата.“
Од зад претседателскиот подиум во Крос Хол во Белата куќа на 1 април, Трамп се обрати до нацијата и им рече на Американците дека неговите воени цели се речиси исполнети и дека војната е „многу блиску“ до крајот.
Сепак, 21 ден подоцна – и 52 дена откако беа извршени првите напади – истите пречки остануваат.