Бројот на самоубиства меѓу војниците се зголемува во Израел поради намалувањето на поддршката за менталното здравје на војниците, според извештајот во израелскиот дневен весник „Хаарец“ во среда.
Најмалку 10 активни израелски војници починале од самоубиство од почетокот на 2026 година, вклучувајќи шест случаи регистрирани само во април, се вели во извештајот.
Се додава дека тројца резервисти кои служеле за време на војната, исто така, извршиле самоубиство овој месец по завршувањето на службата, заедно со двајца полицајци, вклучувајќи еден граничен полицаец.
Податоците „укажуваат на континуирано зголемување на самоубиствата во рамките на одбранбениот естаблишмент“, тренд што започна по избувнувањето на војната во Газа во октомври 2023 година, се забележува во него.
Висок функционер во Дирекцијата за работна сила на израелската војска ја призна тешкотијата во справувањето со проблемот, велејќи:
„На почетокот на војната, мислевме дека ја имаме ситуацијата под контрола… и ни експлодираше пред очи“.
Воени извори ги наведоа долготрајните борби и кумулативниот психолошки товар врз релативно мал број воени лица како клучни фактори за зголемувањето.
Некои функционери го поврзаа зголемувањето во април и со настаните по повод Денот на сеќавањето и зголемениот фокус на загубата на најблиските, иако експертите за ментално здравје го доведоа во прашање тоа објаснување, забележувајќи дека слични модели не се забележани во претходните години.
Активистите кои работат со војници кои страдаат од психолошки повреди поврзани со војската изјавија за Хаарец дека обемот на поддршка за ментално здравје се намалил, „и покрај јавните тврдења на војската за спротивното“.
Тие го истакнаа откажувањето на денот за психолошки дебрифинг за резервистите претходно оваа година пред враќањето во цивилниот живот, мерка која подоцна беше само делумно вратена.
„Едноставно е неодговорно да нè испраќаат дома вака“, рече еден војник, критикувајќи го недостатокот на соодветна поддршка по распоредувањето.
Резервните службеници за ментално здравје, исто така, предупредија дека дури и кога се одржуваат вакви состаноци, тие често се кратки и недоволни, а еден офицер ги опиша како „малку како ставање фластер на крвава главна артерија“.
Извештајот дополнително го истакнува намалувањето на присуството на службеници за ментално здравје во оперативните области, при што некои војници велат дека не се сретнале со никакви професионалци дури и откако биле вклучени во борбени инциденти во јужен Либан.
Во неколку случаи, командантите вршеле притисок врз војниците кои страдаат од посттрауматско стресно растројство (ПТСН) да се вратат на должност, па дури и им спречиле да добијат третман за ментално здравје, делумно поради недостиг на работна сила во борбените единици, а во некои случаи и поради застарени ставови кон психолошката грижа.
Поранешниот началник на клиничката гранка за ментално здравје на војската предупреди дека „барем некои од нив можеле да бидат спасени доколку командантите ги послушале предупредувачките знаци“, додавајќи: „Ова веќе не е само предупредување. Тоа е вистински аларм“.
Бројките што ги цитира „Хаарец“ покажуваат значително зголемување во споредба со предвоените години, кога годишниот просек бил околу 12 самоубиства.
Бројот се зголемил на седум помеѓу октомври и крајот на 2023 година, потоа се искачил на 21 во 2024 година и 22 во 2025 година, што е најголем број за 15 години.
Бројките не ги вклучуваат војниците кои починале од самоубиство по завршувањето на нивната служба, што укажува дека вкупниот број може да биде поголем.
Војската неодамна почнала да ги препознава ваквите случаи по медиумските извештаи и јавниот притисок.
Меѓу наведените случаи беа војници изложени на интензивни борбени услови, вклучувајќи резервисти кои служеле долги периоди во Газа и подоцна им е дијагностициран ПТСН, како и оператори на беспилотни летала и разузнавачки персонал кои наводно се бореле со психолошкиот товар на нивните улоги.
Како одговор, израелската војска соопшти дека го смета менталното здравје за „составен дел од нејзината одговорност“, истакнувајќи дека од почетокот на војната го проширила својот систем за ментално здравје, регрутирајќи стотици професионалци и распоредувајќи ги во оперативните сектори.
Таа додаде дека емоционалната поддршка и процесите на дебрифинг се обезбедуваат на „десетици илјади“ воени лица и дека секој случај на самоубиство е темелно истражен со цел да се научат лекции за во иднина.