Повеќе од 39.000 случаи на трговија со луѓе се регистрирани во Европа во текот на 20 години.
Војната и раселувањето, особено во Украина, ја влошуваат кризата, при што жртвите страдаат од принудна работа и сексуална експлоатација.
Според најновите податоци од Меѓународната организација за миграција (ИОМ), помеѓу 2002 и 2022 година, во Европа се регистрирани повеќе од 39.000 случаи на трговија со луѓе.
Од нив, 85 проценти од жртвите биле возрасни, претежно на возраст меѓу 30 и 38 години, додека 15 проценти биле деца, пишува Euronews.
На глобално ниво, бројот на жртви на трговија со луѓе се зголемил на повеќе од 125.000 возрасни и 30.000 деца.
Експертите на ИОМ веруваат дека реалниот број е многу поголем поради недоволното пријавување и празнините во откривањето.
Во Европа, жртвите доаѓаа главно од девет земји, со повеќе од 19.000 жртви од Украина, по што следуваат Молдавија (10.464) и Белорусија (4.286).
– Војната секогаш создава плодна почва за ширење на злосторства против човештвото – напиша експертот за борба против трговијата со луѓе и заштита на децата Јулија Саченко во објава на LinkedIn по состанокот на Советот на Европа.
– Неодамнешните откритија покажуваат дека најмалку 13 лица биле жртви на трговија со луѓе во земјите соседни на Украина во текот на последните четири години од војната – додаде таа.
Жените сочинуваа повеќе од три петтини од сите жртви, приближно двојно повеќе од мажите. Идентификувани се и 27 трансродови жртви.
Жртвите на трговија со луѓе се регистрирани во 69 различни европски земји, со најголем број во Украина (8.413) и Молдавија (5.866).
Речиси половина од жртвите биле експлоатирани една година или помалку, додека 35 проценти биле експлоатирани помеѓу една и две години.
Половина од жртвите биле принудени да работат, особено во градежништвото (52 проценти) и земјоделството (29 проценти).
Во меѓувреме, 48 проценти биле подложени на сексуална експлоатација, најчесто принудени на проституција. Жртвите биле принудени и да произведуваат порнографија.
Трговците со луѓе користеле психолошка, физичка и сексуална злоупотреба како главни тактики за контрола на жртвите.
Ограничувањето на пристапот до пари, ограничувањето на слободата на движење и негирањето на потребната медицинска нега се исто така вообичаени тактики за одржување на контролата.
Само десет проценти од сторителите биле пријатели на жртвите, додека огромното мнозинство не им било блиску.
Најголемиот дел од сторителите биле брокери за труд, изведувачи, формални работодавци и шверцери, според податоците на ИОМ.
Интимните партнери сочинувале еден процент, додека семејството претставувало два проценти.