Откаконеговата куќа беше уништена, Џамал Абу Мохсен живее во шатор во Газа, и иако видел помалку напади откако Израел ја започна својата офанзива против Иран, недостигот се влошува и многумина се плашат дека светот ги заборава Палестинците додека војната се шири на други места.
„Воздушните напади станаа поретки“, вели 33-годишникот од Шуџаја, населба во источниот дел на градот Газа, мала енклава уништена од повеќе од двегодишна војна меѓу Израел и палестинското исламистичко движење Хамас.
И покрај прекинот на огнот што стапи на сила на 10 октомври, тој вели дека сè уште слушаат „експлозии секој ден, уништување куќи или поради артилериско гранатирање“ и додава дека „воени и извидувачки авиони се постојано на небото“.
Израелската армија одби да коментира кога беше контактирана од АФП.
Според него, Израел „го користи фактот дека светот е преокупиран со војната против Иран за да го зголеми притисокот“ врз Појасот Газа, особено со затворањето на преминот од саботата.
Според цивилната заштита, една жена беше убиена во близина на Рафа во средата, а неколку Палестинци беа ранети од израелски оган во центарот на градот.
Паѓање во заборав
„Вистина е дека израелското бомбардирање значително се намали“, признава Абдала Ал-Астал, Палестинец од Хан Јунис на југ, „но Израел го спречува влезот на храна, помош и гориво“.
Кога војната со Иран беше предизвикана од израелско-американската воена офанзива во саботата, премините што носеа хуманитарна помош, од која Газа зависи за речиси сите лекови и основни потреби, беа затворени, а потоа преминот Керем Шалом, помеѓу Израел и Појасот Газа, беше повторно отворен во вторник.
Ова поместување на фокусот од Газа, особено по нападот врз Израел од страна на проиранското либанско движење Хезболах за „одмазда“ за смртта на врховниот лидер на Иран, Али Хамнеи, го загрижува Ал-Астал, кој вели дека сака да живее со достоинство пред сè.
„Не ми е гајле за ниедна земја или личност во светот, било да е тоа Хамнеи или некој друг, и не го поддржувам Иран, без разлика дали ја поддржува Газа или не. Сакаме да живееме како човечки суштества“, изјави 59-годишникот за АФП.
Извор во локалната палестинска власт одговорен за граничните премини во Газа потврди за АФП дека „мал број камиони“ успеале да влезат на територијата во среда преку Керем Шалом.
Рафа, другиот главен премин, на границата со Египет, останува затворен. Камионите со помош што чекаа на египетската страна сè уште смееја да поминат низ Рафа, според египетската Црвена полумесечина.
Сепак, овие камиони не влегоа директно во Појасот Газа; тие патуваа по границата до Керем Шалом само за да го истоварат својот товар таму.
„Цените се зголемија за 200 или 300 проценти“
Откако граничните премини беа затворени, „видовме веднаш зголемување на цените на горивата“, рече Џонатан Крикс, портпарол на УНИЦЕФ.
Тој додаде дека „цените на основните потреби, како што се храната и сапунот, се зголемиле за 200 или 300 проценти“.
Според канцеларијата на специјалниот координатор на Обединетите нации за мировниот процес на Блискиот Исток (УНСКО), 500.000 литри гориво влегле во Појасот Газа преку Керем Шалом во вторникот, а цените оттогаш се стабилизирале, изјави Фелипе Риберо, раководител на мисијата на Лекари без граници (MSF) на палестинските територии.
Сепак, ситуацијата останува тешка, бидејќи капацитетите за складирање во Газа се ограничени, а секое нарушување во снабдувањето со стоки брзо води до недостиг.
„Од првиот ден од војната со Иран, луѓето се плашеа и почнаа да купуваат сè што можеа да најдат на пазарот. Основните потреби се достапни, но тие почнуваат да стануваат оскудни“, рече Сафија Хамуда, 61-годишна Палестинка која моментално живее во камп за раселени лица.
Израел „сака да го уништи Иран и да го претвори во опустошена земја како Газа, неспособна да ги задоволи своите прехранбени и други основни потреби“, вели тој.
Според Аднан Абу Хасна од Агенцијата на Обединетите нации за помош и работа за палестинските бегалци на Блискиот Исток (UNRWA), Палестинците стравуваат дека вниманието ќе се оддалечи од нив и дека меѓународната заедница ќе „попушти во притисокот“ врз Израел да дозволи хуманитарна помош во земјата.
„Мислам дека светот ќе ја заборави Газа…“ воздивнува Мохамед Ал-Халу, 29-годишен Палестинец кој живее во шатор во училиште во градот Газа.
„И дека никој нема да обрне внимание на нашето страдање“.