Кинескиот Луанијао, замислен како летачки носач на авиони поголем од сите сегашни воени бродови и помасивен од супертанкер, треба да го обликува војувањето на иднината како вселенско супероружје.
Сепак, експертите во тој проект препознаваат пред сè високотехнолошки спектакл со јасна политичка порака.
Под името Нантианмен („Портата на рајот“), Кина планира унифициран систем за воздушна и вселенска одбрана.
Неговата централна компонента би бил летачкиот носач Луанијао, долг 242 метри, широк 684 метри и наводно тежок до 120.000 тони.
Беспилотните вселенски ловци „Сјуан Ну“, дизајнирани да лансираат хиперсонични ракети и да напаѓаат цели во атмосферата и орбитата, би полетале од таа платформа, пишува ДВ.
„Во вселената, Кина долго време е на втората позиција – веднаш зад САД и далеку пред Европа“, истакнува Јулијана Зус, експерт за вселенска безбедност од Германската фондација за наука и политика (SWP).
Како што објаснува тој, Пекинг инвестирал огромни ресурси во таа област бидејќи вселената е прашање на престиж и е од клучно значење за воените способности.
🇨🇳Chinese State Media confirms the existence of the “NanTianMen Project”, a project that aimed to send a 120,000 ton class Orbital Strike Carrier into lower space orbit, capable of carrying 88 “White Emperor” Space fighters by 2040.pic.twitter.com/pmYdvQxnyq
— PLA Military Updates (@PLA_MilitaryUpd) January 14, 2026
Најголемиот носач на авиони во светот
Според плановите, вселенскиот носач би ги надминал најголемите постоечки носачи на авиони по маса за приближно 20 проценти.
Иако би бил пократок, неговиот распон би бил значително поширок од класичните поморски носачи.
Моментално најголемиот таков брод, USS Gerald R. Ford, е долг околу 337 метри, широк 78 метри и тежи приближно 100.000 тони кога ќе се вклучат горивото, екипажот и опремата.
Во петминутен клип, кинеската државна телевизија CCTV го претставува Luanniao како фотореалистичен 3D модел што лебди над Земјата, исфрла вселенски летала и пука оружје во орбитата.
Делови од таа снимка се проширија и на интернет.
Од техничка страна, таков концепт е далеку над можностите на денешните ракетни системи кога станува збор за подигнување товар во орбитата.
Дури и со теоретската можност за модуларна конструкција во вселената, клучните предизвици остануваат нерешени: снабдување со енергија, погонски системи, ладење, заштита од вселенски отпад и пред сè огромни трошоци.
Поради ова, вселенски носач од 120.000 тони би бил над реалниот капацитет на носивост на постојните системи за лансирање, вклучувајќи го и „Ѕвездениот брод“ на „SpaceX“.
Нереален проект
Германскиот дипломат и вселенски аналитичар Хајнрих Крефт го оценува проектот како „целосно нереален“ од денешна перспектива, но сепак го става во рамка за долгорочен развој.
„Она што беше научна фантастика пред 20 или 30 години сега е реалност“, изјави Крефт за ДВ, додавајќи дека Кина се приклучува на глобалната трка поттикната од визиите на Елон Маск и Џеф Безос за колонизација на Месечината и Марс.
Аналитичарите блиски до САД го толкуваат Луанијао помалку како проект за бетонска изградба, а повеќе како стратешки потег.
Американското списание „The National Interest“ пишува дека „Пекинг сака да ве натера да верувате дека гради летачки носачи на авиони“, истакнувајќи дека целта е да го убеди остатокот од светот во постоењето на супероружјето, без оглед на тоа дали некогаш ќе биде изградено.
Таквата визија, се наведува, ја замаглува линијата помеѓу научната фантастика и воената реалност и треба да го алармира Западот.
Крефт во таа најава гледа намерна порака во конкуренција со САД, особено во контекст на тензиите околу Тајван.
Исто така, потсетува на претходните најави на Кина за наводно „супероружје“, од системи против подморници до вселенски платформи кои честопати се отфрлаат како нереални од западните експерти, но кои се јасно дизајнирани како дел од заканувачка театарска претстава.