Извештаите за неуспешен ирански ракетен напад врз британската воздухопловна база Диего Гарсија се загрижувачки, но не и неочекувани.
Тие доаѓаат во време кога владата на Обединетото Кралство дискретно ја промени својата политика, давајќи им дозвола на САД да започнат напади врз ирански воени објекти од британски територии, пишува SkyNews.
Промена на британската политика
Доцна во петокот навечер, британската влада објави суптилна промена во политиката кон конфликтот со Иран.
Во соопштението од Даунинг стрит се наведува дека министрите „потврдиле дека договорот за користење на британски бази од страна на САД во колективната самоодбрана на регионот вклучува американски одбранбени операции за онеспособување на ракетни локации и капацитети што се користат за напад врз бродови во Ормутскиот теснец“.
Клучната промена е во последниот дел од соопштението.
На американските сили сега ќе им биде дозволено да ги користат британските бази – Ферфорд и Диего Гарсија – за да започнат напади врз „капацитетите што се користат за напад врз бродови во Ормутскиот теснец“ на Иран.
Оваа промена, според владата, е донесена поради итната потреба Ормутскиот теснец да се одржи отворен и оперативен.
Во исто време, помал број британски воени планери, наводно околу десет од нив, беа испратени во седиштето на Централната команда на САД (CENTCOM) во Тампа, Флорида.
Иако британските офицери веќе се стационирани таму како стандард, испраќањето засилувања и проширените овластувања за Американците се индикација дека Обединетото Кралство сака активно да учествува во развојот на план за обезбедување на теснецот.
Остри реакции
Опозиционите партии во Обединетото Кралство веднаш побараа ова „проширување на мисијата“ да се гласа во парламентот.
Како што се очекуваше, британското соопштение предизвика брза реакција од Техеран.
Само еден час по соопштението од Лондон, иранскиот министер за надворешни работи, Абас Аракчи, се огласи на социјалната мрежа X.
„Огромното мнозинство Британци не сакаат да учествуваат во израелско-американска војна против Иран, што е прашање на избор“, напиша Аракчи.
„Игнорирајќи го сопствениот народ, г-дин Стармер ги става во опасност британските животи дозволувајќи британските бази да се користат за агресија против Иран. Иран ќе го искористи своето право на самоодбрана.“
Ризици и последици
Промената во политиката носи и реални ризици за Обединетото Кралство.
Постои можност САД да одлучат да го дефинираат терминот „колективна самоодбрана“ пошироко од Британците при изборот на цели за напади што доаѓаат од британските бази.
Самиот обид за напад врз Диего Гарсија со балистички ракети укажува на неколку важни факти.
Прво, иранскиот режим сè уште поседува воени капацитети за напади со долг дострел – од јужниот брег на Иран до Диего Гарсија е околу 4.000 километри.
Второ, постои реален ризик за цивилните авиони што го заобиколуваат Иран на своите рути, но летаат низ воздушниот простор низ кој би поминале ваквите ракети.
И трето, обезбедувањето на Ормутскиот теснец ќе бара напори на поширока коалиција, а членовите на таа коалиција на тој начин самите стануваат цели на иранскиот режим.
Ова може да вклучува и асиметрични закани, при што „спиечките ќелии“ во целните земји се посебна загриженост.
Што е Диего Гарсија?
Воената база Диего Гарсија, која беше цел на иранските балистички ракети, е најголемата на островите Чагос во Индискиот Океан.
Базата се наоѓа на илјадници километри од африканскиот и азискиот континент.
Од Иран и регионот на Персискиот Залив е оддалечена приближно 4.000 километри.