Додека на просечниот возрасен му требаат седум до девет часа сон на ден, некои луѓе, како професорката по имунологија Ејми Пју Бернард, функционираат беспрекорно само со пет.
Овој феномен, кој со години е медицинска мистерија, се чини дека има јасно биолошко објаснување: времетраењето на нашето спиење и потребата за него во голема мера (од 30 до 65 проценти) се одредени од нашите гени.
Во 2019 година, истражувачите ја открија причината за оваа издржливост: ретка, наследена генетска мутација наречена Фамилијарен Природен Краткорочен Сон (FNSS).
Фамилијарен Природен Краткорочен Сон (FNSS) и заштита на мозокот
Поединците кои ја носат мутацијата FNSS не само што спијат помалку (четири до шест и пол часа), туку се чини дека се заштитени од негативните ефекти од лишувањето од сон.
Експериментите на глувци и студиите на близнаци покажаа дека носителите на мутацијата имаат помалку дефицити во меморијата, помала шанса да развијат Алцхајмерова болест и ги одржуваат своите перформанси на значително повисоки нивоа по продолжено лишување од сон.
Покрај тоа, нивните тела се чини дека го користат спиењето поефикасно, поминувајќи исто време во фазата на „длабок“ сон (не-REM) како луѓето кои спијат нормален број часови, пишува Би-Би-Си.
Фармацевтската индустрија се надева дека разбирањето на овие генетски механизми ќе доведе до лекови за лекување на нарушувања на спиењето и невролошки заболувања во иднина.
Сепак, генетската предиспозиција за краток сон не е секогаш корисна.
Една голема студија откри дека постојат стотици почести генетски варијации поврзани со краткиот сон, кои сепак се поврзани со поголем ризик од несоница, замор, депресија, ADHD и дијабетес тип 2.
Илузијата за одмор
Научниците предупредуваат дека луѓето не се секогаш добри судии за сопствениот замор.
Студиите покажуваат дека луѓето кои го ограничуваат својот сон на четири или шест часа покажуваат постепен когнитивен пад, иако пријавуваат дека чувствуваат само „блага поспаност“.
Тие се навикнуваат да бидат уморни и ги игнорираат знаците на исцрпеност.
Додека науката не создаде целни терапии, генетските откритија им помагаат на луѓето да ја разберат својата биологија, ослободувајќи ги од стресот од принудувањето да се вклопат во „нормален“ распоред на спиење што можеби не е направен за нивната ДНК.