Точно вчера, ден откако премиерот Кир Стармер поднесе оставка, се наврши десетгодишнината од референдумот за излегување на Велика Британија од Европската унија.
На 23 јуни 2016 година, Британците гласаа за напуштање на ЕУ со 52% од гласовите.
Партијата за независност на Обединетото Кралство, или УКИП, беше лидер на Брегзит, движење кое првично не успеа да добие поддршка од народот на Велика Британија.
Тоа беше екстремно десничарска националистичка партија која беше основана во 1991 година, а нејзиниот прв лидер беше Алан Скед.
Тој, пак, од таа функција беше соборен од попознатиот политичар Најџел Фараж.
Тој, исто така, подоцна го напушти УКИП и ја основаше Реформа Велика Британија, партија која сега, според анкетите, има најголема поддршка меѓу британските гласачи – дури 27 проценти.
Филмови направени за Брегзит
Пред неговата обновена политичка кариера во самата Британија, Фараж постигна голем одѕив во Европскиот парламент, каде што беше претставник, изразувајќи главно антиевропски ставови, дури и ги убедуваше самите Хрвати да не влезат во Европската унија.
Во интервју за Вечерњи лист во јуни 2013 година, во пресрет на влезот на Хрватска во ЕУ, Најџел Фараж изјави дека членството во Унијата нема да биде фантастично за граѓаните, туку само за политичарите и бирократите.
– Не можете да бидете независна, демократска земја и во исто време членка на ваков вид на Европска унија – рече Фараж.
Токму УКИП, со него како истакната членка, успеа да го натера конзервативниот премиер Дејвид Камерон да организира референдум за членството на Велика Британија во Европската унија.
И се одржа на 23 јуни 2016 година, а кампот Leave, односно оние кои сакаа Британија повеќе да не биде дел од блокот, победија со тесно мнозинство.
Се снимаа филмови за се, а всушност единствениот политичар со позначајна улога во целата приказна од оние кои успешно ја продолжија кариерата беше Фараж.
Борис Џонсон, кој стана премиер главно поради Брегзит, денес повеќе не е политичар.
Во меѓувреме, Британија смени низа премиери кои не успеаја да ја поправат штетата предизвикана од губењето на целосниот пристап до единствениот европски пазар.
Клучната фигура од сенките, Доминик Камингс, подоцна стана главен советник на Џонсон, но и тој мораше да ја напушти политиката поради низа афери.
Токму Камингс е заслужен за успехот на кампањата Vote Leave, која започна практично без никакви шанси, па дури и се сметаше за бизарна на почетокот на процесот на излегување на Велика Британија од ЕУ.
Кога седна на чело на таа кампања и стана нејзин главен стратег, раката полека почна да го менува правецот.
Со низа контроверзни, честопати невистинити тврдења, денес би го нарекле популизам, кампањата Vote Leave со Доминик Камингс успеа да освои тенко мнозинство и Британија ја напушти ЕУ.
Притоа, социјалните мрежи беа многу користени за анализа на податоците. Ниту еден следен премиер, особено не Борис Џонсон, кој го напушти Даунинг стрит 10 со куфер полн со афери, не можеше да ја надомести штетата предизвикана од напуштањето на ЕУ.
Економските штети продолжуваат
Економистите и аналитичарите од Кембриџ Економетрикс открија дека до 2035 година се очекува Обединетото Кралство да има три милиони помалку работни места, 32 отсто помали инвестиции, пет отсто помалку извоз и 16 отсто помалку увоз отколку порано.
Во извештајот се наведува дека Велика Британија ќе биде олеснета за 311 милијарди фунти до 2035 година како резултат на напуштањето на ЕУ.
Десет години по Брегзит, податоците покажуваат дека одлуката за напуштање на Европската унија ги осиромашила луѓето во Британија за дури осум отсто.
Експертите предвидуваат дека економската штета ќе продолжи, а анкетите на YouGov сега покажуваат дека речиси 60 отсто од Британците велат дека напуштањето на ЕУ е погрешно.
Ова се резимето на дел од анализите кои деновиве се објавуваат во различни европски медиуми.
А на овие податоци треба да се додаде и сè понестабилната политичка клима во Британија, во која политичарите кои победуваат убедливо благодарение на големата популарност набрзо ја губат поддршката поради незадоволство, исто како Кир Стармер.