Снимките објавени на кинеските социјални мрежи дадоа најјасен увид досега во новиот тежок напаѓачки хеликоптер, кој во отворените извори е означен како Z-21, и кој, според достапните проценки, е развиен за потребите на Копнените сили на Народноослободителната армија на Кина.
Пекинг официјално не ја потврди програмата, ниту пак беа објавени техничките спецификации на леталото.
Сепак, појавувањето на нови снимки повторно го привлече вниманието на воените аналитичари, бидејќи станува збор за хеликоптер кој би можел да ѝ донесе на Кина способност во класа во која досега доминираа американскиот AH-64 Apache и руските борбени хеликоптери Mi-28 и Ka-52.
Првите фотографии од прототипот се појавија на почетокот на 2024 година, исто така и на социјалните мрежи.
Оттогаш, Z-21 е опишан во западните и азиските експертски кругови како прв обид на Кина да развие тежок напаѓачки хеликоптер, помоќен и поспособен од постојниот Z-10, кој е главниот кинески борбен хеликоптер од средна класа.
З-10 е во оперативна служба со години и се смета за најважна платформа на Кина за противоклопна одбрана и блиска воздушна поддршка, но има ограничувања во однос на носивоста, заштитата од оклоп, дострелот и количината на оружје што може да го носи. З-21, доколку влезе во сериско производство, треба да го пополни токму тој простор.
Според достапните снимки, новиот авион користи дел од решението од повеќенаменскиот хеликоптер З-20, кинеска платформа развиена во американската класа „Црн сокол“.
Ова првенствено се однесува на поединечни динамички компоненти, системот на ротори, моторите и деловите од опашката.
Таквиот пристап го намалува техничкиот ризик, го забрзува развојот и го олеснува последователното одржување и обука.
За разлика од З-20, З-21 има значително потесен труп, прилагоден за борбени задачи и распоред на тандем екипажот.
Таквиот распоред, карактеристичен за современите напаѓачки хеликоптери, го намалува фронталниот дел и ја подобрува видливоста напред.
Сликите покажуваат конструкција што укажува на аспирација за комбинирање на подобра заштита, помоќно оружје и модерни сензори.
На носот на авионот може да се види голема електро-оптичка сензорска купола, веројатно наменета за дневно и ноќно откривање и следење на цели.
На трупот се видливи и куќишта што би можеле да содржат комуникациски, електронски и одбранбени системи.
Ова укажува дека Z-21 се развива како мрежна борбена платформа, способна за размена на податоци со беспилотни летала, копнени единици и други авиони.
Се очекува хеликоптерот да добие модерна дигитална авионика, нишани поврзани со шлемот на пилотот и системи за пренос на податоци во реално време.
Во таква конфигурација, би можел да извршува прецизни удари од поголемо растојание, без да влегува во најопасната зона на противвоздушната одбрана на противникот.
Појавата на Z-21 е важна и поради напредокот на кинеската турбопропелерска индустрија.
Развојот на помоќни домашни мотори во рамките на програмата Z-20 ја создаде основата за поамбициозни платформи за хеликоптери, со поголем товар и подобри перформанси на големи надморски височини.
Отворените извори, исто така, споменуваат неофицијални податоци дека Кина работи на уште потежок повеќенаменски хеликоптер, споредлив по носивост со рускиот Ми-26, најголемиот оперативен транспортен хеликоптер во светот.
Според проценките, З-21 би можел да влезе во употреба пред 2030 година.
Освен во Армијата, неговата употреба е можна и во кинеската морнарица, особено на амфибиските јуришни бродови од класата Тип 075.
Ова би му дало на Пекинг дополнителна можност за поддршка на десантни операции и проекција на сила во крајбрежните зони.
Таквата улога е особено значајна во контекст на Тајванскиот теснец, Источното и Јужнокинеското Море, но и планинските области како што е спорниот регион Ладак.
Во сите овие сценарија, јуришните хеликоптери можат да играат важна улога во брзата поддршка на копнените сили, противтенковските операции, придружбата на транспортните хеликоптери и уништувањето на полесни цели.
Во исто време, искуствата од современите војни покажуваат дека јуришните хеликоптери се сè повеќе изложени на преносни системи за воздушна одбрана, беспилотни летала и електронско војување.
Затоа, вистинската вредност на Z-21 ќе зависи не само од неговата огнева моќ и носивост, туку и од неговите сензори, заштита, тактики на распоредување и способност да дејствува како дел од поширока мрежа на беспилотни и копнени системи.
Иако е прерано да се кажат конечните перформанси, Z-21 покажува дека Кина се обидува да затвори една од ретките преостанати празнини во својата воена авијација.
Доколку програмата биде успешно завршена, Пекинг би добил тежок напаѓачки хеликоптер од нова генерација, развиен за војување во втората половина на 21 век, а не само копија на решенијата создадени за време на Студената војна.