Според протечените податоци од руската државна агенција за статистика Росстат, повеќе од 450.000 Руси загинале во војната во Украина.
Така, војната, која ќе продолжи од 2022 година, стана четврта најчеста причина за смрт во Русија, пишува „Москва Тајмс“.
Русија официјално не ги објавила своите загуби на фронтот од септември 2022 година и редовно ги отфрла независните проценки како несигурни.
Според Росстат, војната во Украина е најсмртоносниот конфликт во Русија од Втората светска војна и далеку ги надминува 13.000 советски војници убиени за време на деветгодишната војна во Авганистан.
Росстат беше цел на кибернапад од 29 октомври до 1 ноември. Тој беше извршен од хакерските групи Белоруски кибер-партизани и Тивка Врана, кои ги оставија своите пораки на насловната страница на агенцијата.
Овие групи, кои се забранети во Русија како екстремистички организации, украдоа податоци за руската економија, демографијата и воените загуби.
„Ова е најзначајното протекување на податоци за руските жртви досега“, изјави за „Москва Тајмс“ Јанис Клуге, раководител на одделот за Русија и Евроазија во Германскиот институт за меѓународни и безбедносни прашања.
„Мислам дека сега е потврден фактот дека војната никогаш не била посмртоносна отколку што е сега“, додаде тој.
Што откриваат податоците?
Покрај активните војници, бројката пресметана од групата „Тивка врана“ ги вклучува и цивилите убиени во воздушните напади, како и за време на украинската инвазија во рускиот Курски регион во 2024 година.
Вкупниот број на загинати е веројатно поголем бидејќи податоците не ги вклучуваат исчезнатите војници, како и 27.000 странски борци за кои се проценува дека биле регрутирани во руските вооружени сили.
„Москва Тајмс“ случајно провери 50 имиња од базата на податоци што ја водат „Медиазона“ и Би-Би-Си на руски јазик и ги спореди со групата „Тивка врана“, но не можеше целосно да ја потврди целата база на податоци.
Сепак, бројките се совпаѓаат со другите проценки за руските загуби.
Британското Министерство за одбрана објави на почетокот на септември дека повеќе од половина милион луѓе загинале борејќи се за Русија, додека вкупниот број на жртви, вклучувајќи ги и ранетите, би можел да достигне 1,5 милиони.
Од почетокот на инвазијата на Украина, 6,2 Руси загинале за секој километар освоена територија.
Освојувањето територија станува сè поскапо секоја година, бидејќи бројот на регистрирани смртни случаи расте, дури и додека руските напредувања на фронтот се забавуваат.
Базата на податоци покажува дека не сите загинале во директна борба.
Во 14.160 случаи, смртните случаи на припадници на руските вооружени сили се евидентирани од причини кои не се поврзани со борба, што вклучува болести, сообраќајни несреќи или самоубиства.
Повеќе од 32.000 луѓе загинале како резултат на рани добиени најмалку една година претходно.
Белоруските кибер-партизани објавија малку помала бројка од 393.881 мртви.
Тие користеле различна методологија и ги броеле само смртните случаи на воен персонал или цивили кои загинале во борба, односно оние што се случиле како долгорочна последица од конфликтот.
Нерамномерен товар на војната
Пријавени се 72 проценти од смртните случаи кои се случиле во таканаречената Донецка Народна Република, каде што повеќе од 20.000 руски војници загинале за време на десетмесечната битка за Бахмут.
Податоците ги потврдуваат истражувањата кои покажуваат дека етничките руски републики се непропорционално погодени од мобилизацијата и регрутацијата.
Големите градови како Москва бележат помал дел од вкупниот број жртви отколку што би се очекувало со оглед на бројот на нивните жители.
Истражувачката Марија Вјушкова изјави за „Москва Тајмс“ дека политиката на регрутирање на Кремљ за некои од најмалите етнички групи во Русија е сведена на „истребување на цели народи“.
Мажите се привлечени од армијата поради платите далеку поголеми од сè што им е достапно во нивните региони, како и од дарежливите надоместоци за семејствата во случај на нивна смрт. На некои им се нуди ослободување од затвор.
Клуге изјави за „Москва Тајмс“ дека иако бројките на Росстат се драматични, тие веројатно имаат мало економско влијание сами по себе.
„Тоа е околу половина процент од населението на Русија во работоспособна возраст од 80 милиони луѓе. Не е доволно за да се појават на насловните страници бидејќи мажите што се борат генерално не работеле на работни места со висока продуктивност“, рече тој.
„Сепак, главната важност е политичка. Станува збор за тоа кој ќе ја добие оваа војна и не можете да кажете дека Русија победува ако губи население со ова темпо“, заклучи Клуге.