Излезноста на изборите во Израел е наводно највисока од 1981 година, бидејќи граѓаните гласаат на она што многумина го сметаат за еден од најважните избори во историјата на земјата.
Анкетите објавени во петокот покажуваат дека сегашниот премиер Бенјамин Нетанјаху и поранешниот началник на Генералштабот Гади Ајзенкот се речиси изедначени во трката за премиер.
Сепак, според проекциите, ниту еден од нивните политички блокови нема да ги освои 61 мандат потребни за формирање мнозинска влада. Ова значи дека може да следат недели или месеци политички преговори и надмудрувања.
Кампањата беше доминирана од прашања за демократијата и безбедноста, а изборите во голема мера се сметаат за референдум за владеењето на Нетанјаху.
Поради пропорционалниот изборен систем, израелските влади отсекогаш биле коалиции. Борбата за власт може да доведе, и водеше и претходно, до неочекувани сојузи. Сепак, овие избори изгледаат особено неизвесни, а некои партии веќе јасно ги исцртаа границите на можната соработка.
Ајзенкот, кој ја предводи новоформираната партија Јашар, е главната фигура на таканаречениот „Блок на промени“. Тоа е група партии кои се разликуваат идеолошки, но делат заедничка цел – отстранување на Нетанјаху.
Други лидери на тој блок се поранешниот премиер Нафтали Бенет и Авигдор Либерман, двајцата десничари со силни ставови за безбедноста, како и Јаир Голан, поранешен генерал со левичарска политичка ориентација.
Нетанјаху, една од највлијателните личности во израелската политика, кој првпат стана премиер во 1996 година, ќе мора да се потпре на уште еден сојуз со крајно десничарските и ултраортодоксните партии за нов мандат.
Овие партии ја сочинуваат неговата сегашна владејачка коалиција, најдесничарската во историјата на Израел.
Два блока арапски партии учествуваат во изборната трка. Околу една петтина од населението на Израел е составено од Арапи, од кои многумина се идентификуваат како палестински граѓани на Израел.
Теоретски, нивните партии би можеле да одлучат кој ќе ја формира владата. Сепак, сите освен една од водечките еврејски партии ја исклучија соработката со нив.
Кампањата беше доминирана од прашањето за безбедноста. Опозицискиот блок остро го критикуваше Нетанјаху за невидениот безбедносен пропуст што ги овозможи нападите предводени од Хамас на 7 октомври. Речиси 1.200 луѓе беа убиени во тие напади, а 251 лице беа однесени во Газа како заложници.
Опозицијата бара формирање независна комисија за истрага на нападите. Нетанјаху долго време се спротивставуваше на тоа, тврдејќи дека комисијата би била пристрасна кон него.
Неговите противници, исто така, предупредуваат на она што го сметаат за закана за демократијата за време на неговото владеење.
Нетанјаху останува на судење по обвиненија за корупција, што тој ги негира, и продолжува да се залага за контроверзни судски реформи што предизвикаа масовни протести пред нападите на 7 октомври.
И покрај критиките од опозицијата, Нетанјаху се преправа себеси како „Господин безбедност“, истакнувајќи го она што тој го опишува како стратешки победи во израелските војни низ Блискиот Исток, како и неговиот близок однос со американскиот претседател Доналд Трамп.
Израелскиот Канал 12 во неделата објави дека Нетанјаху, непосредно пред изборите, инсистирал на воена акција што би можела да предизвика конфликт со Иран, но дека началникот на Генералштабот Ејал Замир се спротивставил на тоа.
Еден ден подоцна, CNN објави дека тој се обидел да го убеди Трамп да изврши нови напади врз Иран, но дека американскиот претседател не дал зелено светло. Нетанјаху ги негираше двата извештаи.
На крајот од кампањата, тој привлече внимание со објавување на слика од нуклеарниот напад врз Тел Авив, генерирана од вештачка интелигенција.
Со неа, тој рече дека е единствениот лидер кој може да го заштити Израел „доколку Иранците се здобијат со нуклеарно оружје“. Ајзенкот го нарече „хистеричен“ поради ова.