Бројот на потврдени случаи на ебола во Конго достигна 3.262, објави Министерството за здравство на таа земја.
Според Министерството за здравство на Конго, 1.437 лица починале од вкупно 3.262 пациенти.
Официјалните лица велат дека ова е најбрзорастечката епидемија досега, која е концентрирана во источната покраина Итури.
Претходна епидемија во Конго и соседна Уганда од 2018 до 2020 година имаше повеќе од 3.400 случаи, вклучувајќи повеќе од 2.200 смртни случаи, според американските Центри за контрола и превенција на болести (CDC).
Најголем број на смртни случаи досега беше во епидемијата на ебола во Западна Африка од 2014 до 2016 година, која се смета за најлоша во историјата, со околу 28.000 случаи и повеќе од 11.000 смртни случаи.
Брзото ширење на епидемијата предизвикува загриженост бидејќи многу заедници во погодените провинции остануваат недостапни, додека некои екипи за помош се повлечени поради безбедносни ризици по нападите од жителите и бунтовниците.
„Фактот дека за само 10 недели достигнавме речиси ист број случаи како за време на епидемијата што траеше речиси две години е алармантен и треба да нè запре и сериозно да нè натера да размислиме“, изјави денес Онесфор Бангенца, раководител на тимот за одговор на кризи на „Мерси Корпс“ во Бунија, главниот град на провинцијата Итури.
„Нема сомнение дека вирусот се шири побрзо отколку што можеме да го ставиме под контрола“, додаде Бангенца.
Сегашната епидемија, прогласена на 15 мај, се разликува од повеќето претходни епидемии на ебола по тоа што нема одобрени вакцини или третмани за вирусот Бундибугио, кој го предизвикува.
Напорите за забавување на ширењето на вирусот се дополнително попречени од насилството од бунтовничките групи во источен Конго, како и од штрајковите на здравствените работници кои протестираат против неисплатените плати.
Епидемијата продолжува да се шири побрзо отколку што здравствените служби можат да ја следат, и покрај мерките.
Еден од клучните проблеми е што таканаречениот пациент нула, односно првото лице кое го започнало синџирот на инфекција, сè уште не е идентификувано, додека раселувањето на населението поради вооружени конфликти и нелегалното рударство во регионот го отежнаа следењето на илјадниците луѓе кои биле во контакт со заразените.