Претседателот на САД, Доналд Трамп, предизвика нов дипломатски инцидент со своите коментари за италијанската премиерка Џорџа Мелони, дадени за италијански медиум.
Сега доаѓа реакцијата на шпанскиот премиер и белгискиот министер за одбрана, кои ја изразија својата поддршка за Мелони, критикувајќи ги изјавите на американскиот претседател.
„Навредите од Белата куќа мора да престанат. Тие го делат Западот и не постигнуваат ништо“, рече Тео Франкен. „И мора да ја остават Мелони на мира. Доста е!“, додаде тој.
Зборувајќи по самитот на лидерите на ЕУ во Брисел, шпанскиот премиер Педро Санчез изрази целосна солидарност со Мелони.
„Овој напад, кој не е ниту политички ниту личен, не знам ни како да го опишам“, рече тој.
Колку Трамп ги налути Италијанците, докажува и одлуката на италијанскиот министер за надворешни работи Антонио Тајани во петокот објави дека го откаже планираното патување во Соединетите Држави, каде што требаше да се сретне со државниот секретар Марко Рубио.
Тајани ги нарече тврдењата на Трамп „навредливи“.
Тоа е најновото влошување на односите меѓу некогаш блиските политички сојузници и понатамошен раскол меѓу САД и нивните европски сојузници, по знаците за подобрување на односите за време на самитот на Г7 оваа недела во Франција.
Во интервју за италијанската телевизија La7, Трамп тврдеше дека Мелони го „молела“ за заедничка фотографија на самитот и дека тој се согласил само затоа што му е жал за неа, според преводот на италијански јазик објавен од таа телевизиска компанија.
„Таа ме молеше да се фотографирам со неа. Таа толку многу сакаше фотографија со мене. Јас не би го направил тоа, но ми беше жал за неа“, рече тој.
Мелони: „Искрено сум шокирана“
Мелони ги отфрли коментарите во остро интонирано видео објавено во петок наутро, велејќи дека тие заслужуваат итен одговор.
„Изјавите на Доналд Трамп се целосно измислени. Искрено сум шокирана. Не знам зошто претседателот на Соединетите Американски Држави се однесува вака кон сопствените сојузници, а не е прв пат да се случи тоа“, рече таа во видео објавено на платформата X.
„Можам само да кажам дека е штета што тој не покажува иста решителност кон непријателите на Западот, кон непријателите на Соединетите Американски Држави, кон раководствата кон кои се чини дека се однесува многу поблаго“, продолжи таа.
„Но, мора да запомните едно нешто: Италија и јас никогаш не молиме“, рече Мелони.
Io e l’Italia non imploriamo mai. pic.twitter.com/sTpKlqWB67
— Giorgia Meloni (@GiorgiaMeloni) June 19, 2026
Тајани требаше да пристигне во САД на почетокот на следната недела за да учествува на Италијанско-американскиот форум за бизнис, инвестиции, наука и иновации во Мајами.
Според соопштението од Стејт департментот, Рубио требаше да се сретне со својот италијански колега за „унапредување на билатералната соработка меѓу САД и Италија во областа на економската безбедност и клучните минерали“.
Тој форум беше откажан подоцна во петокот.
Во интервју за NBC News подоцна во петокот, Трамп ги надополни своите критики кон Мелони, велејќи:
„Не ја сакам како обожавател затоа што не беше таму, со групата на НАТО, кога станува збор за теснецот“, алудирајќи на она што тој го смета за недостаток на поддршка за време на војната со Иран.
Ова не е прв судир меѓу Трамп и Мелони.
Порано оваа година, десничарската италијанска лидерка ги нарече критиките на Трамп кон папата Лав XIV, поради неговото противење на војната против Иран, „неприфатливи“.
Потоа Трамп ги критикуваше Мелони и Италија воопшто за она што тој го нарече недоволна помош за САД во конфликтот.
Мелони беше широко сметана за најцврст сојузник на Трамп во Западна Европа, иако нивниот однос беше затегнат поради нејзиното одбивање да учествува во војната со Иран.
Од почетокот на вториот мандат на Трамп, популистичката и конзервативна Мелони го привлече вниманието на Трамп и неговите советници и беше единствениот европски лидер што присуствуваше на неговата втора инаугурација.
Двајцата имаат слични ставови за прашања како што се строгите имиграциски политики и националниот суверенитет.
Трамп честопати јавно ја фалеше Мелони на лично ниво во минатото, што беше во спротивност со неговиот непријателски пристап кон другите европски лидери.