Наводно, илјадници Африканци учествуваат во агресијата против Украина на страната на Русија.
Познавачите на можности велат дека многу од нив биле намамени таму со измама или виделе излез од економскиот очај.
Камерун е еден од главните извори на африкански регрути за руската армија.
Младите мажи се намамени со лажни ветувања за работа и брзо добивање руско државјанство, само за да завршат на фронтот во Украина.
Украинските власти објавија дека до мај оваа година, речиси 3.000 граѓани од неколку африкански земји се бореле или сè уште се борат на страната на Русија.
Камерун, Гана, Египет, Кенија и Уганда беа идентификувани како главни земји на потекло.
Во април, камерунската влада потврди дека Русија пријавила смрт на 16 Камерунци, од кои седум биле убиени во воени операции во Украина.
Руски шеми за регрутирање
Вистинскиот број на жртви е веројатно поголем, вели дописникот на ДВ Доркас Екупе, известувајќи од Баменда во северозападен Камерун.
„Кога ќе ги погледнете другите извештаи и ќе видите што се случува – дури и семејства кои тагуваат за своите најблиски – бројот е навистина многу поголем од она што владата претходно го објави“, вели Екупе за подкастот на DW AfrikaLink.
Таа наведе две клучни причини: економски очај и паѓање жртва на измама.
Многу регрути, нагласи таа, патуваат во Русија верувајќи дека им е дадена работа во градежништвото или како обезбедување, или се убедени да учествуваат во студиски програми.
„Кога ќе стигнат во Русија, тие завршуваат на бојното поле“, сумираше Екупе.
Атрактивноста на Русија е дополнително зголемена со кампањи.
Банџо Херман Јеника, предавач на Универзитетот во Баменда, ја посочи улогата на групата Вагнер, руска паравоена организација, како главен инструмент на Москва за проширување на своето присуство низ цела Африка.
Тој, исто така, ги наведе програмите како „Африканската иницијатива“ и „Алабуга“, кои се претставени како програми за културна или образовна размена, но се поврзани со регрутирање.
Франција претходно ја опиша Африканската иницијатива како предводена од руските разузнавачки служби дизајнирана да шири пропаганда.
„На прв поглед, понекогаш изгледа како културна соработка“, забележува Јеника.
„Понекогаш Камерунците се намамени мислејќи дека станува збор за бизнис, а не знаат што стои зад сето тоа.“
Тој исто така додава дека ветувањата за стекнување руско државјанство во рок од шест месеци, во комбинација со финансиски мотив, се особено силен поттик.
Зошто младите мажи сè уште се согласуваат?
Економската пресметка зад одлуките на регрутерот е многу јасна, објасни Јеника.
„Замислете да бидете столар во Камерун, каде што не можете да заработите ниту 100.000 камерунски франци (178 долари) месечно, а некој ви ветува три милиони франци (5.335 долари) да дојдете и да работите“, рече тој. „Многу е привлечно.“
Сепак, тој нагласи дека не сите Камерунци во Русија биле измамени.
Некои од нив живеат таму со години, неодамна биле вклучени во војската и, според него, се снаоѓаат релативно добро.
Тој вели дека ветувањето за финансиска награда, во комбинација со можноста за добивање руско државјанство, објаснува зошто дури и луѓето кои се свесни за ризиците сè уште прифаќаат понуди за регрутирање.
Екупе го потврди ова, истакнувајќи дека кај некои млади луѓе постои чувство на фатализам: „Понекогаш луѓето велат: „Ако умрам, па што.“
Семејствата што остануваат ги трпат последиците во тишина.
Дописничката на ДВ, Екупе, опиша случаи во кои мајките дознале за смртта на своите синови дури години подоцна – во еден случај дури откако друг војник му кажал на семејството по телефон дека 35-годишниот Камерунец починал.
Според неа, многу семејства не добиле никаква финансиска компензација од владата на Камерун, а некои од мртвите мажи оставиле зад себе бремени жени и деца.
Контактот помеѓу регрутите и нивните семејства честопати нагло се прекинува. „Кога ќе стигнат таму и ќе сфатат дека не е она што им било ветено, многу е тешко да се информира семејството“, вели Екупе.
„Понекогаш им треба време да се прилагодат на новата средина и ситуацијата во која се наоѓаат.“
Кој е одговорен?
Кога станува збор за правна одговорност, Јеника истакна дека меѓународното право во принцип не забранува странски државјанин доброволно да се пријави во вооружените сили на друга земја.
Правната одговорност настанува, рече тој, кога регрутирањето вклучува измама, принуда, трговија со луѓе или платеничко дејствување.
Тој се повика на член 47 од Дополнителниот протокол на Женевските конвенции, кој го дефинира платеникот како лице чиј главен мотив е приватна финансиска добивка и кое директно учествува во непријателства.
Јеника објасни дека според постојната законска рамка, одговорноста за смртта на странски борец во војната на друга земја генерално ја сноси самиот поединец и неговото семејство, а не земјата што го регрутирала.
Владата на Камерун се обрати до јавноста и објави дека не ги испраќа своите војници во странство надвор од меѓународниот мандат и ги предупреди граѓаните да не учествуваат во странски конфликти.
Аналитичарите ги повикуваат камерунските и другите африкански влади да започнат троен одговор: реформа на економската политика за создавање нови можности; дипломатски ангажман со Русија за да се повикаат на одговорност актерите кои ги водат мрежите за регрутирање; и со јасно и проактивно предупредување на граѓаните за опасностите од ваквите шеми.
Гана веќе формално го покрена ова прашање со Русија и побара прекин на регрутирањето на своите граѓани.
Јеника верува дека отсуството на официјален одговор од камерунската политика досега произлегува до одреден степен од свеста на владата дека регрутирањето го вршат приватни актери, што ги ограничува можностите на државата за интервенција, како и од долгогодишните воени врски на Камерун со Русија, кои претседателот Пол Бија се обиде да ги обнови во 2014 и 2015 година.
„За да може владата да го спречи ова“, заклучува Банџо Херман Јеника, „таа мора да води политика што е инклузивна, транспарентна и каде што луѓето можат да најдат шанси да живеат во рамките на системот“.