Американскиот претседател Доналд Трамп се обрати на јавноста пред Белата куќа во вторник, опкружен со технолошки магнати кои, според нивна сопствена проценка, ја држат судбината на планетата во свои раце.
Часови претходно, сè почестите предупредувања од компаниите за вештачка интелигенција добија злокобен тон по откритието дека Anthropic се плаши дека неговите модели претставуваат „катастрофален или егзистенцијален ризик за човештвото“.
Оваа вест, донекаде неочекувано, се најде во проспектот, добиен од Ројтерс, за претстојната почетна јавна понуда (IPO) преку која оваа компанија, на која итно ѝ е потребен капитал, би можела да собере десетици милијарди долари.
Средбата му даде идеална можност на претседателот да покаже лидерство во земја загрижена за ризиците што ги претставува новата технологија, особено затоа што многу од гостите на Трамп штотуку побараа државна регулација.
Одговорот на Трамп, а претседателот на Претставничкиот дом Мајк Џонсон забележа дека тој е единствената личност со доволно влијание за да собере таква група, е виден и претходно – промена на името.
– Денес официјално го сменивме нашето име. Официјално го сменивме во SI. SI наместо AI… Знаете ли што значи тоа? „Одлично“… Навистина е голема работа – рече Трамп.
Тој претходно вети дека нема да има забавување на истражувањата во областа на вештачката интелигенција, и покрај загрижувачките стравови на нејзините креатори.
Тој изјави дека тие потпишале заклетва за „самоконтрола“ која е „морално обврзувачка“.
Претседателот на САД, склонен кон хипербола, не го криеше својот ентузијазам за вештачката интелигенција. Или SI.
– Тоа е најголемото нешто што постои, можеби најголемото нешто што некогаш постоело – рече тој, славејќи го својот последен обид да преобликува неповолна политичка реалност со промена на своето име.
Ако, во наредните години, Трамп се покаже дека е во право и стравовите за катастрофалните можности на вештачката интелигенција се претерани, тој би можел да изгледа како визионер.
Неговото верување дека вештачката интелигенција претставува трка за превласт над соперничката суперсила Кина би можело да донесе геополитичка победа за Соединетите Американски Држави.
Неговиот аргумент дека прекумерната регулација може да ја задуши индустријата клучна за економската стабилност на Америка, не треба да се занемари, со оглед на важноста на индустријата за идниот економски раст и општиот просперитет, според анализата на CNN.
Големиот ризик на Трамп
Сепак, настапот на Трамп, кој понекогаш изгледаше лежерен, исто така покрена некои вознемирувачки прашања.
Тешко може да се каже дека тој излегува од период на лично преиспитување, што можеби го бара технологијата што носи толку големи промени.
Спротивно на тоа, во 2001 година, претседателот Џорџ В. Буш го помина целото лето на својот ранч во Тексас размислувајќи за моралните аспекти и корисноста на истражувањето на матичните клетки.
Трамп одбива да слуша никого што зборува за ризиците од вештачката интелигенција или опасностите што ги претставуваат злонамерните актери, нарекувајќи ги таквите загрижености „измама“ од страна на Демократската партија дизајнирана да им наштети на републиканците.
Одговорот на Трамп на гласачите кои се плашат дека вештачката интелигенција ќе им ги одземе работните места или кои се сомничави во огромниот товар врз електричните мрежи и водоводните системи создадени од центрите за податоци, е оптимистичко ветување дека ваквите објекти ќе бидат „многу популарни“ и ќе ги збогатат сите.
Со тоа, тој создава непосреден политички проблем за себе. Според анкетата спроведена минатата недела од CNN и SSRS, околу 75% од Американците го гледаат развојот на вештачката интелигенција со страв и загриженост, додека 71% сакаат федералната влада да направи повеќе за да ја регулира.
Повисоките сметки за струја, предизвикани од масовното проширување на центрите за податоци, го поттикнуваат незадоволството на гласачите од трошоците за живот – едно од клучните прашања на среднорочните избори.
На долг рок, Трамп ризикува сериозна политичка реакција од јавноста ако честите извештаи за напади со вештачка интелигенција врз корпоративни или владини веб-страници се покажат како најава за вистинска национална или глобална криза.
Ако се покаже дека компаниите што развиваат вештачка интелигенција, како што самиот тврди, не можат сами да се регулираат, одговорноста ќе падне врз него.
Ноншалантниот став на Трамп потсетува на пристапот што го имаше на почетокот на пандемијата Ковид-19 за време на неговиот прв мандат, кога се чинеше дека верува дека самото барање заканата да исчезне ќе биде доволно за да се елиминира. Најпознат пример е неговото тврдење дека земјата ќе престане да регистрира нови случаи на инфекција ако престане да тестира за вирусот.
Покрај тоа, тврдењата на Трамп дека индустријата за вештачка интелигенција може да се контролира себеси се сомнителни. Има малку докази дека титаните на технолошката индустрија, особено оние чии брендови на социјалните мрежи го променија современото општество и природата на детството, размислуваат подлабоко за општественото влијание на нивните пронајдоци.
Ова е индустрија која ретко покажува дека се смета себеси за одговорна пред граѓаните и нивните демократски избрани лидери, или дека сака сериозен надзор и заштитни мерки.
Создавачите на нови технологии брзо станаа олигарси со огромна моќ, вклучително и способност да влијаат на изборите – како што е Илон Маск, кој значително ја финансираше кампањата на Трамп и другите кандидати на Републиканската партија.
Затоа, верувањето дека конкурентските титани, од кои не сите компании нужно ќе ја преживеат конкуренцијата на пазарот, ќе соработуваат за општото добро или, како што рече Трамп, од „љубов кон земјата“, бара огромна количина на вера.
Зошто Трамп е толку против регулацијата?
Идеолошки гледано, вториот мандат на Трамп беше обид да се отстранат ограничувањата за индустријата, бизнисот и интересите на богатите во сите сектори.
Што се однесува до него, Трамп прифаќа малку ограничувања за сопственото однесување.
Тој не може да ги поднесе контролните механизми поврзани со претседателството, па затоа не е изненадувачки што тој ги отфрла и таквите ограничувања кога станува збор за технолошката индустрија.
Сепак, апсолутното одбивање да се воведат какви било безбедносни ограничувања на индустријата за вештачка интелигенција го поставува прашањето зошто таа треба да биде исклучок од другите сфери на американскиот живот.
Цивилната авијација, на пример, е исклучително безбедна токму затоа што секоја несреќа или инцидент е темелно истражена со децении, а стекнатото знаење е вклучено во безбедносните мерки. Властите одамна заклучија дека кога станува збор за безбедноста и благосостојбата на населението, прехранбената индустрија, медицинскиот сектор, автомобилската индустрија и другите не можат да бидат оставени да се грижат за општиот интерес, наместо за своите тесни интереси. Усогласеноста се обезбедува преку закони, регулативи и санкции, како што се казните.
Па зошто индустријата за вештачка интелигенција би била поинаква?
Кристијан Хамонд, професор по компјутерски науки на Универзитетот Нортвестерн, ја објасни логиката зад регулативата.
– Поставувате заштитни огради само на работи што се неисправни и надвор од ваша контрола. Ако имавте автомобил што е… многу брз и лесен за возење, но само ќе ве удира во ѕид од време на време, немаше да кажете: „О, ни требаат заштитни огради“. Ќе кажете: „Мораме да го поправиме механизмот за управување“, изјави Хамонд за Кејси Хант од Си-Ен-Ен.
Хамонд продолжи: „Сегашната ситуација со вештачката интелигенција е дека немаме експлицитни контроли што ни се потребни за да ги направиме овие системи ефикасни“.
Една од карактеристиките на претседателството на Трамп е отвореното и решително практикување на моќта.
Во вторник, индустријата за вештачка интелигенција стана најнов пример за неговото очигледно верување дека речиси сè во американското општество е предмет на негова контрола.
За време на ручек со лидерите на компаниите за вештачка интелигенција, претседателот објави распоред на седење на кој беа прикажани Маск, најбогатиот човек во светот, и Јенсен Хуанг, извршен директор на „Нвидија“, тогаш највредната компанија во светот, лево и десно од него.
Подоцна, за време на фотографирање на влезот пред Белата куќа, Трамп ја зазеде позицијата на доминантна фигура, извишувајќи се над некои од најбогатите и најгенијалните технолошки пионери во човечката историја.
Во еден момент, еден новинар ги праша технолошките лидери, од кои некои предизвикаа хистерија со предупредувања за штетните ефекти на вештачката интелигенција, дали се согласуваат со Трамп дека регулацијата е непотребна и дека саморегулацијата ќе го ублажи секој деструктивен потенцијал на нивните модели.
Тие немаа време да одговорат.
– Можам да ви кажам дека одговорот е „да“ – рече Трамп, влегувајќи во говорницата.
„Разговаравме за тоа со околу 40 високи луѓе“, додаде тој, пред да се сврти кон Хуанг, кој ги отфрли стравовите од вештачката интелигенција како „приказни за судниот ден“ и им рече на новинарите во вторникот дека „нема конфликт помеѓу иновациите, технологијата и безбедноста“.
Ставот на Трамп кон вештачката интелигенција го одразува начинот на кој тој го спроведува своето претседателствување: преку низа одлуки донесени врз основа на интуиција и смели потези, со аверзија кон јавно објаснување на своите причини или разгледување на можни текови на дејствување со вклучување на нацијата во тој процес.
За него, вештачката интелигенција е од големо значење.
Таа индустрија ја поткрепува економијата, а неговото лично богатство е во голема мера поврзано со технолошкиот сектор.
Сепак, влоговите за нацијата, па дури и за целиот свет, се многу поголеми. Дали тој ќе го стори она што е исправно во овој случај зависи не само од неговата политичка судбина на среднорочните избори или од неговото историско наследство, туку многу повеќе од тоа, според анализата на CNN.