04.10.2018 21:15

ЖАО МИ КОЊА


На хиподром смо. Због некои диви коњи што не знаев што су тој прескоци у дисциплинску смислу на едну трку, изгледа на 25ти Новембар поново се спрема непотребна и скупа и ризична коњска трка од коју и некои кладионице ќе дигнев руке. Сас галоп изгледа само турамо џинке у ајвар да не ни горчи, док за све друго каскамо позади липицанери.

Грива ни обеле. Копита се иступисва. Ждребиња су греота.

Сас године покушавамо да ги разберемо стилови на трчање. На пример, ако имамо напред два агресивни, расни коња, и двата су склони да се уништив ед’н другога и да га раскрчив пут на коња позади њима. Или, ако па некој почне сас млак старт, а побегнат е од шуму, врло вероватно е дека ќе трчи најбоље што уме на финиш.

Имамо искуство, ако ништо друго, у гледање на трке. Пратимо ги сви – од помали до позвучни имиња на ергеле. Подизамо квоте за сваку трку на фејсбук. Сакамо да смо лепотани како чистокрвни Арапски коњи, а делимо се на Драганчу и Дорчу.

Свак коњ е привржан за свое стадо.

Док Драганчо се инати и неќе да признае дека пасе на север, Дорчо иде по штале и га оговара: „Нели га срам, мани е бившо Југословенски, Штаерски коњ, мани од Бугарију лапа сено, па још не бија Северац! Жими Трајче Дрварчето!“.

Публику гу заболесва препоне од дугачко јавање. Она сака млади џокеи како Димитровога, зашто он га добро цени ритам на едну трку, а плус трењира и дресира безболно.

Ама, видив жабе коњ се кове, па дигнев и они ногу.

И сас туј исту ногу побутав канте, клупе, канделабре, искршив плочке у први редови на хиподром, усерев се на тркачки стазе и продужив да крекав.

Онија што се кладив на Драганчу апелирав – дали ќе крекате за време на трку или не, ваше право е.

Овија од тим на Дорчу мислив дека крекање у ужас за нежни уши на коњи.

Само да не га исфрљимо од прозор улог за следеќу трку! Онакој, деца к’т бришев сас гумицу на бошчу за ручавање, па преко прозор и тикет да отиде у неповрат. А, б’ш он да ти бија добитан!

Да гледамо и ми од широки ливаде куде Дорчо пасе детелину, да стегнемо узде тамо куде треба, да не жуља толко седло, да ставимо бели рукавице и на Драганчу да му кажемо:

-„Коњу један, или доваѓај сас нас да мавамо Европски кобиле, или ќе одлегаш у шталу, кастриран, маван и од олигарси јаван!“.

На 30ти Септември га киднапирасмо принца.

Бел коњ шета меѓу нас.

Тој е т’ј што за трку га имамо.

Пишуе: Ивана Аткинс


© Крадењето авторски содржини е забрането со закон. Преземањето на текстови, изјави или фотографии во авторска сопственост на порталот Кумановски Муабети е дозволено делумно, со задолжителен хиперлинк до содржината која се пренесува.

Последни наслови

Facebook Comments