Стварно само било важно да се учествуе на Олимпијаду

Сподели со своите пријатели

Откако се завршисва Олимписки Игре, све пишују и никако да напишу. Стиснале се, и рука, и срце, како уста од незрелу мушмулу. Не због ниедну медаљу за нашу државу, него због млаку жељу за успех, генерално зборено!

Олимпијаде су иначе синоним за узвишење на људску душу. Бар Херакле к’д ги почнаја, у тој веруваја. Ама, што е па он разбираја? Он ни Зевса у тој време не га е ебаваја.

Важно, пред да се играмо у Рио како што е ред,  наши бивши спортисти гу пренесесва штафетно-олимписку бакљу од едно до друго поплавено село. Изрека ‘’Шпанско село’’ доби нову димензију. Удавено.

У праву сте. Зависи на кој програм сте ги загледале сви дисциплине. Скоро сви су биле кул како ладан чај у кокосов орах – ние сме лидери, повеќе од подготвени годинава молскавично да победиме дури и во бизарните спортови како што се пукање во гулаби и хокеј на ролшули! Останете со нас, ние сме тука за вас! Они су тамо због нас, али ми не сакамо да су тамо. Нарочито не због нас.

Потајно сви сакасмо можда Тарик Филиповиќ да е коментатор на женски спортови, ама имаше и солидни покушаји за пренос. Не у стил на Горана Милиќа да ни га покаже Паблу од Сао Паоло како се жали на цене по ресторани, него фино и сведено да потсети каква будала ќе беше Мајкл Фелпс да због траву изгуби кариеру. Говедо. Он не знае што значи да бидеш доживотно дисквалификован због допинг на вољу и факинг на владу.

За Македонци, без пејоративну форму молим, Олимписки дух е како за време на први и други светски рат. Игре су брате забрањене. Навивасмо ли си па за Срби? Поштено. На патриоти ако не им е јасно зашто, еве поексплицитно, како што викаше наш чувени професор по социологију – у најзабиту варош позади Динару ако се јави неки Аца код роштиљ газде да потражи спонзорство за локални фудбалски тим, газда обезбеди кременадле и за резервни играчи. У Куманово дечиња од ФК поваѓав у извиднички центар Охрида града да играв турнир, газде су одма на војс мејл. Оставете порака за да не ви одговориме. За неколко гајбе освежење. За наши будуќи олимпијци.

Ај да не ви се праву Бригит Фишер у кајак на брзи и опасни воде. Или да мачују како Бонева “уф бели гаќи” на наплатни рампи. Још од 720-ту пред нову еру некој тркач случајно се соблекја гол у маратон и публика увела нову олимписку дисциплину, голо трчање. Нема никакву врску сас нашу трку за голи живот. Ми све погрешно сфаќамо, па после Грци ни криви. Куде нас е Ставре беше неприкосновен шампион у триатлон. Гоца плива и брза е. Миле врти педаље и узбрдо само да избега од Тур Д*Идризово. Саше не може да га исчисти тој бело на руке од толко гимнастику. На Николу може воду да му носив Палестинци од Минхен, седамдесет и неке.

А, ми?

Ми смо Кинези кои работив ефтино, сануев скупо и вадив се дека су алергични на пармезан у рижото, само за да га направив ориз сас хлорирану воду. Превриену. Нема лошо.

Једина златна медаља за с’га су ни жене од СЈО. Како Русинке у воду. Грациозни. Само да имав на ум дека наши Oлимписки игре не су сваки четири године. Изазов буцке мои е свак четврти д’н. Овдека не е важно да се учествуе, него матер да се јебе на послаби!

Пишуе: Ивана Аткинс

https://www.youtube.com/watch?v=yWzlTbVYbvE

Loading...

 

 


Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.